HOME » BLOGJE OM » WAT IS WIJSHEID?

WAT IS WIJSHEID?

Gepubliceerd op 20 april 2020 om 08:13

Na ruim een maand, waarvan 3 weken geïsoleerd op bed met Corona-achtige klachten, heb ik de afgelopen weken het 'normale' leven weer wat opgepakt. Het is enorm wennen. Beetje freelance werken voor een opdrachtgever. Een (tijdelijk) nieuwe weg ingeslagen met mijn business. Met online eAVONTUREN om jezelf te ontdekken. Vooral zoekende naar een nieuwe balans tussen werk en privé. Met zelfs een nieuwe afstemming in het gezin: wie is wanneer online met videobellen? Heel bijzonder. Natuurlijk mis ik het oude en zie ook mogelijkheden voor het nieuwe.

 

Van de week ben ik voor het eerst weer echt op pad gegaan. Wat een ervaring was dat. Op het zijbalkon op veilige afstand lunchen bij mijn ouders. Wat heerlijk om die lieve mensen weer live te kunnen zien. Een bezoekje aan een bedrijf (zonder handen te schudden) om een nieuwe schutting in de tuin te plaatsen. Fijn om weer vooruit te kunnen kijken en plannen te maken. In de tuin bij een vriend op 1,5 meter een kopje thee doen. Goed om de vriendschap te voelen. En natuurlijk ben ik ook weer de natuur in gegaan, althans dat was het plan. Het liep anders.

 

Toen ik op woensdagmiddag het natuurgebied inreed zag ik grote verkeersborden met daarop 'BLIJF BINNEN, 1,5 METER, WEES VERSTANDIG'. Ik kreeg direct een knoop in mijn maag. Toen ik mijn auto wilde parkeren bij mijn favoriete wandelplek zag ik de drukte al. Voor zover ik kon zien hielden de meesten netjes afstand van elkaar. Daar ging mijn geprogrammeerde mind direct naar toe '1,5 METER'. Toch deed het iets met mij. Al die mensen. Terwijl de regel is BLIJF BINNEN, TENZIJ HET NIET ANDERS KAN. Toch? Ik werd getriggerd in iets wat ik al dagen ervaar. Weerstand om naar buiten te gaan. En dat als buitenmens, bizar. Een beetje angst nog om besmet te worden met het virus. En om anderen te besmetten. Mezelf ook nog niet helemaal 100% fit voelen. Vanuit onzekerheid. Heb ik nu wel of niet Corona gehad? En zo ja, ben ik dan immuun? Ook wat onwennig om na zo'n lange tijd van verplichte thuisretraite weer deel te nemen aan het 'echte' leven. Maar vooral schuldgevoel. Houd ik me wel aan de regels?

 

Afgelopen zondag wilde ik een nieuwe poging wagen. Met mijn hangmat, lekker de natuur in. Ineens was er weer die enorme weerstand om op pad te gaan. Ik merkte dat mijn hoofd vol zat met al die (vaak tegenstrijdige) informatie over 'wat wijsheid is'. Ook al kijk ik selectief naar het nieuws en social media, het is nogal een uitdaging om de tsunami aan Corona berichtgeving te ontlopen. Al die (zogenaamde) experts, meningen, discussies, virologen, regels, negatieve en tegenstrijdige berichtgeving, fake news ... het verwarde me. Zoveel gedachten en nog meer vragen. Is het wel verstandig om tegen het advies van BLIJF BINNEN toch de natuur in te gaan? Neem ik dan mijn verantwoordelijk wel? Wat voor signaal geef ik af als ik lekker de natuur in ga? In mijn hangmat? Wellicht met een kampvuurtje erbij? Of zelfs een frisse duik in de rivier? Maak ik me dan schuldig aan een dikke vette FUCK IT naar Corona? Breng ik mijn dierbaren echt niet in gevaar als ik op veilige afstand toch bij ze op bezoek ga? Of kan ik de huidige (nieuwe) situatie gewoon niet accepteren? Kan en wil ik niet mee veranderen? Ben ik gewoon niet zo goed in het opvolgen van regels? Te rebels? Hoe intelligent is die lockdown eigenlijk? Wat is wijsheid? Pfff.

 

Ik ben er eens bij gaan 'zitten en zijn'. Mediterend op de vraag 'Wat is wijsheid?'. Om vooral contact te maken met mijn eigen wijsheid. Al snel werd het me duidelijk dat er een diep verlangen onder die vraag zit. Verlangen (iets willen) geef me een fijnere energie dan angst (iets niet willen). Voor mij de uitdaging om dat laatste beetje angst los te laten. Om naast te zijn met wat er is ook weer bewust in actie te mogen komen. Met focus op verlangen, op wat ik wel wil. Dat ik de mensen die me dierbaar zijn kan blijven zien. Dat ik mag blijven doen waar ik blij van word. Zodat ik de mensen om me heen kan inspireren op hun levenspad.

Dus blijf ik gaan voor mijn waarden authenticiteit, innerlijke rust, speelse wijsheid, vrijheid en AVONTUUR. Lekker wandelen, de natuur in, in mijn hangmatje, kampvuurtje erbij (waar mogelijk!) en een frisse duik in de rivier. Aanwezig zijn in het hier en nu. Expressie blijven geven aan mijn creativiteit middels eigen quotes, blogs, vlogs, video's, meditaties, online programma's en inspiratiesessies. In de hoop en vertrouwen dat ik ooit weer fysiek op pad mag met groepjes, naar Santiago de Compostela en Nepal. Alles met inachtneming van de (nieuwe) regels, laat ik daar heel duidelijk over zijn. Met gezond verstand en verantwoordelijk voor mezelf, mijn gezin, mijn directe omgeving en de wereld om me heen.

 

En ja, dat zal veranderen binnen de 1,5 meter maatschappij. Met als uitdaging om binnen het 'nieuwe normaal' ook gewoon mezelf te mogen blijven zijn. Om binnen de regels nieuwe wegen te ontdekken. Zodat ik naast de reis naar binnen uiteindelijk ook weer in vrijheid naar buiten kan. Op een rustige plek, niet achter de massa aanlopen, where no man has gone before (voor de Star Trek fans!). En niet op woensdagmiddag of zondag ;-)

 

Dat is mijn eigen wijsheid!

buen camino,


 »